فریاد خوزستان

تپیدنهای دلها ناله شد آهسته آهسته --------- رساتر گر شود این ناله ها فریاد میگردد

مناسبت : شهادت امیر المومنین علی(ع) – علی ای همای رحمت
نویسنده : س-ع وکیل زاده - ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ تیر ۱۳٩۳
 

فریاد خوزستان، فرارسیدن بیست و یکم ماه رمضان و سالروز شهادت امام اول شیعیان را به همه پیروان آن حضرت و محبان اهل البیت پیامبر (ص) تسلیت عرض می نماید. به همین مناسبت غزل مثنوی معروف مرحوم "شهریار" معروف به "همای رحمت" را به حضور شما عزیزان تقدیم می کنیم.


تاریخ شیعه یعنی سرگذشت آئین پیروی از علی(ع) همواره تاکید بر مظلومیت نخستین مردی دارد که به اسلام گروید. او که به اعتقاد شیعیان جانشین برحق پیامبر اسلام (ص) بود، از همان ابتدای پس از فوت پیشوا و بنیانگذار اسلام، دچار مصائب فراوان گردید. در ادامه  وقایعی که منجر به کشته شدن خلیفه سوم شد به ناحق بر گردن او گذاشته شد. عاقبت همانها که باب  "خلیفه کشی" را در اسلام باز کردند و به دروغ آن را به علی (ع) و فرزندانش نسبت دادند، در نوزدهم ماه مبارک رمضان در مسجد کوفه نیت پلید خود را برای انداختن اختلاف بین مسلمانان با زدن ضربت شمشیر به فرق سر امیرالمومنین به عمل رساندند. ضربه زهر آگینی که سه روز بعد کارساز شد و "مولی الموحدین" را به سوی معبودش فرستاد.

امروز نیز همچنان آن حضرت مظلوم واقع می شود و این بار پیروان حقیقی او هستند که سر در چاه، خشم خود را از جاهلان و خرافه پرستان فرو می خورند. بی شک در چهل سال گذشته بیش از همه بزرگان دین، نام بزرگ مولای متقیان علی(ع) مورد سوء استفاده دشمنان دوست نما و سود جویان فرصت طلب قرار گرفته است. چه ظلمی از این بزرگتر که برخی با زیرکی، شخصیتی از آن رادمرد بزرگ اسلام ساخته و معرفی کرده اند که به کلی با واقعیت وجود و شیوه رفتار و منش متعالی آن بزرگوار مغایر می باشد.

این افراد بسیار جهد کرده اند تا علی (ع) را در حد یک رهبر پارینه پوش با عقاید خشک و سخت گیرانه و برداشت متحجرانه  و متعصبانه از دین و خدا نشان دهند. در حالیکه به شهادت تاریخ غنی اسلام و مذهب مقدس شیعه،  این درست برعکس صفات و ذات آن بزرگوار می باشد. اثر مکتوب باقی مانده از امام اول شیعیان یعنی کتاب "نهج البلاغه" به خوبی موید این مطلب است که آن بزرگوار مظهر "اعتدال" و "همای رحمت" بوده اند و هرگز لکه تند روی و  انقلابی گری کودکانه  و سیاست بازی ایدئولوژیک به ساحت بی نقص ایشان نمی چسبد.

در زبان فارسی اشعار بسیاری در مدح حضرت علی (ع) سروده شده است که نشانه علاقه وافر ایرانیان به شخصیت ایشان می باشد. اما شاید هیچکدام به اندازه غزل مثنوی سروده شده توسط "شهریار" یا همان حیدر بابای معروف، شاعر معاصر، وصف حال حضرتش نباشد. فریاد خوزستان  ضمن عرض تسلیت به مناسبت سالروز شهادت امام علی (ع)، آن شعر زیبا  را به شما عزیزان تقدیم می نماید.

یادآور می شود که سید محمدحسین بهجت تبریزی، متولد ۱۲۸۵ شمسی و درگذشته ۱۳۶۷ متخلص به شهریار، شاعر ایرانی اهل آذربایجان بود که به زبان‌های ترکی آذربایجانی و فارسی شعر سروده‌ است. وی در تبریز به‌دنیا آمد و بنا به وصیتش در مقبرةالشعرای همین شهر به خاک سپرده شد. در ایران روز درگذشت این شاعر معاصر را "روز شعر و ادب فارسی" نام‌گذاری کرده‌اند.

 

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را / که به ماسوا فکندی همه سایه هما را

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین / به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند / چو علی گرفته باشد سر چشمه بقا را

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ / به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن / که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من / چو اسیر تست اکنون به اسیر کن مدارا

به جز از علی که آرد پسری ابوالعجائب / که علم کند به عالم شهدای کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان / چو علی که میتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت / متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را

بدو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت / که ز کوی او غباری به من آر توتیا را

به امید آن که شاید برسد به خاک پایت / چه پیامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان / که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چونای هردم ز نوای شوق او دم / که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را

«همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی / به پیام آشنائی بنوازد آشنا را»

ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب / غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا