فریاد خوزستان

تپیدنهای دلها ناله شد آهسته آهسته --------- رساتر گر شود این ناله ها فریاد میگردد

مناسبت - چهلمین روز درگذشت رهبر شیعیان شیخی جهان در عراق
نویسنده : س-ع وکیل زاده - ساعت ۱:٥٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩۳
 

سید علی بن عبدالله الموسوی معروف به "جناب سید" برای مدت سی و پنج سال در شهر بصره و  مسجد "الموسوی" آن شهر هدایت  جماعت بزرگی از شیعیان  آل محمد (ص) را برعهده داشتند.


فریاد خوزستان – اولین هفته اسفند ماه مصادف بود با چهلمین روز در گذشت "سید علی الموسوی" معروف به "جناب سید" رهبر شیعیان شیخی جهان. این حکیم الهی پیش از سحرگاه روز پنج شنبه ، ۲۵ دی ماه ۱۳۹۳ (۱۵ ژانویه ۲۰۱۵)  در کشور عراق درگذشت. با درگذشت این روحانی بلند پایه شیعه مقیم شهر بصره، نزدیک یک میلیون نفر از پیروان او در سراسر جهان عزادار شدند.

تنها در شهر بصره محل زندگی این عالم روحانی نزدیک نیم میلیون نفر از پیروان او زندگی می کنند. دهها  هزار نفر از پیروان او نیز در استان کرمان ساکن هستند. شهرهای دیگر ایران و عراق و کشورهای بحرین، پاکستان ، کویت و اردن نیز بقیه پیروان "شیخیه" را در خود جای داده اند.

پیکر  "جناب سید" که در هنگام فوت ۸۵ ساله بود با فاصله کوتاهی توسط اعضای خانواده و پیروانش  به کربلا  منتقل  و در حرم حسینی در جوار سلف خود مرحوم "عبدالرضا خان ابراهیمی" رهبر قبلی شیخیه  به خاک سپرده شد. مطابق گزارش شاهدان عینی،  مراسم کف و دفن و بزرگداشتهائی که برای رهبر شیعیان شیخی  جهان در عراق برگزار گردید دهها هزار نفر شرکت کننده داشت.

"سید علی بن عبدالله الموسوی" معروف به جناب سید متولد سال ۱۹۲۹ میلادی در عراق می باشند. او که یکی از بلند پایگان طایفه "بنی عامر" ساکن  در جنوب عراق بود، در سنین جوانی برای تحصیل علوم دینی به کرمان رفت. در سالهای پیش از وقوع انقلاب اسلامی سال  ۱۳۵۷، شهر کرمان برای بیش از یک قرن مرکز رهبری و تحصیل علوم دینی و الهی برای شیعیان شیخی جهان بود. جناب سید در کرمان  به محضر "عبدالرضا خان ابراهیمی" معروف به "سرکارآقا" رهبر وقت شیعیان شیخی جهان رسید و  به تحصیل پرداخت و صاحب مقامات بالای  علمی و روحانی گردید.

عبدالرضا خان ابراهیمی در سال ۱۳۵۸ شمسی در کرمان طی یک حمله مسلحانه  کور توسط عواملی که آن موقع  ناشناس بودند ترور شد و از دنیا رفت. برخی افرادی که در پی انقلاب اسلامی در ایران موقعیت را  مناسب دیده  بودند و مخالف تعالیم الهی و فقهی شیعیان شیخی بودند با این ترور و فشارهای قبل و بعد از آن به شیعیان شیخی، تلاش کردند که آنها را حداقل در ایران پراکنده کنند.

بنا به وصیت عبدالرضاخان ابراهیمی که حالا پس از رحلت در بین پیروانش "آقای شهید" لقب  گرفته بود، جناب سید یعنی آقای سید علی الموسوی که ساکن بصره بودند  صاحب بالاترین مقام علمی و روحانی در بین دوستان آل محمد (ص) و شیعیان علی بن ابی طالب (ع) امام اول شیعیان شناخته شد و در سن ۵۰  سالگی به مقام رهبری روحانی شیخی های جهان رسید.

مدت کوتاهی پس از  انتخاب او به این مقام، با حمله نیروهای ارتش عراق تحت رهبری صدام حسین به ایران و شروع جنگ تحمیلی بین دو کشور، ارتباط عادی بین شیخی ها در دو سوی مرز قطع شد و جناب سید نتوانستند  در طول هشت سال جنگ برای دیدار و تعلیم پیروان خود به ایران بیایند. اما پس از اتمام جنگ این امر میسر شد و ایشان  چند بار به ایران آمدند و در اقامتهای کوتاه مدت به ویژه در شهر مشهد با شیعیان شیخی ایرانی ملاقات نمودند.

این مراودات بعد از حمله آمریکا و سرنگونی رژیم بعث در عراق بیشتر شد. شیعیان شیخی نیز مانند بقیه شیعیان دوازده امامی دیگر از مریدان پر و پا قرص  امام حسین (ع) و بارگاه امام سوم شیعیان در عراق هستند و دائم به زیارت اماکن متبرکه در آن کشور می روند. از این طریق ارتباط شیخی های دو طرف مرز پس از سالها کمی بیشتر شد. ولی همچنان دیوارهای پنهان دیگری بود که مانع از ارتباط کامل و آزادانه پیروان ایرانی جناب سید با او می شدند.

به گفته کسانی که با شیخی های در ارتباط نزدیک می باشند، در مدت سی و پنج سال رهبری جناب سید بر شیعیان شیخی جهان، با وجود تمام درگیریهای نظامی و سیاسی سخت در مناطق زندگی آنها یعنی ایران و عراق و کویت و طوفانهای عظیمی که زندگی بسیاری از مردم این مناطق را دستخوش بلاهای بسیار و مصیبتهای درد آوری نمود، این جماعت از شیعیان آل محمد (ص)  توانستند به بقای خود همچنان ادامه دهند. شاید  شهر بصره به همین دلیل بعد از سقوط صدام حسین همواره از آرامترین شهرهای عراق محسوب می شد.

مرتبطین با شیخی ها می گویند؛ آنها در بین مردم مناطقی که زندگی می کنند به آرام و صلح طلب و رواداری و خوش معامله و خوش قول بودن معروف هستند. بی شک روحیه  تحمل پذیری و قدرت رهبری روحانی جناب سید  و علاقه وافر او به  شیوه روحانیت  سنتی  و دوری از سیاست به معنای رایج آن  توانست ترکیبی کارساز و اکسیری توانا برای عبور از طوفانهای سخت منطقه برای شیعیان شیخی فراهم آورد.

مکتب الهی شیعه یا شیخی

لازم به توضیح است که شیخی ها شیعیان اثنی عشری (دوازده امامی) هستند که قائل به غیبت امام دوازدهم مهدی موعود (ع) می باشند. تنها اختلافاتی بین روحانیون آنها و آیت الله های  سنتی قم و نجف در سالهای قدیم درباره منابع فقه شیعه وجود داشته  که  همواره برخی تلاش کرده اند تا این اختلافات را دامن بزنند. به واسطه وجود رهبران آرامش طلب و صلح دوست شیخی که همواره پیروان خود را به صبر و آرامش دعوت کرده اند بیشتر این تلاشها بی ثمر مانده اند.

شیخی ها که در زبان عربی "الحساوی" خوانده می شوند، پیرو عقاید شیعه گری "شیخ احمدبن زین الدین  احسائی" معروف به "شیخ اوحد" هستند. این شیخ شیعه دوازده امامی  اهل حکمت  که از ساکنان  منطقه شیعه نشین "احساء" در جنوب عربستان سعودی کنونی بود و صاحب تالیفات مهم و متعددی در زمینه علوم الهی می باشند، در زمان سلطنت فتحعلی شاه قاجار به ایران و عراق سفر نمود و با مطرح کردن عقاید خود در حوزه های علوم دینی آن مناطق از بین مدرسین و محصلین علوم دینی شیعه مریدان و مخلصانی پیدا کرد.

"سید کاظم رشتی" معروف به "سید مرحوم" که آن وقت در حوزه های علوم دینی عراق همچون کربلا و نجف تحصیل می کرد و معروف بود، مجذوب عقاید شیخ اوحد شد و پس از درگذشت او  به ترویج عقاید و تدریس نظرات دینی شیخ احمد احسائی در بین شاگردان بسیار خود همت گماشت.

یکی از مهمترین شاگردان سید کاظم رشتی به نام "حاج محمد کریم خان کرمانی" فرزند ابراهیم خان ظهیر الدوله حاکم مقتدر کرمان در زمان  سلسله قاجار بود. او پس از پایان تحصیلات دینی در کربلا  به وصیت استاد خود و با کسب اجازه نامه از او و معلمان معروف حوزوی، وظیفه تدریس و ترویج نظرات شیخ احمد احسائی را به عهده گرفت.

حاج محمد کریم خان معروف به "سرکار آقای اول" سرانجام به کرمان برگشت. مدرسه علمیه ای تاسیس نمود و تمام زندگی خود را به جای وارد شدن در سیاست و حکومت صرف علوم الهی و ترویج و توسعه شیعه گری با استناد به قرائت شیخ احمد احسائی نمود. از او که ضمن عالم علوم دینی بودن از علوم طبیعی و حکمت و طب نیز بهره های فراوانی داشت آثار مکتوب بسیاری به جا مانده  که بارها منتشر شده اند.

بعد از سرکار آقای اول چهار نفر از فرزندان و نوادگان او معمم شدند و راهش را ادامه دادند و شیعیان شیخی را که جمعیتی روز افزون داشتند از نظر روحانی و دینی رهبری کردند. به ترتیب "حاج محمد خان کرمانی" ،"حاج زین العابدین خان کرمانی" و  "حاج ابوالقاسم خان ابراهیمی"  امر هدایت معتقدان مکتب شیعه گری شیخی را پس از "آقای اول"به عهده داشتند. عبدالرضا خان ابراهیمی معروف به آقای شهید پنجمین نفر از این سلسله  بود و همانطور که گفته شد بعد از او این رهبری  به  سرکار آقا علی الموسوی از طایفه بنی عامر تفویض شد. او در واقع هشتمین رهبر شیعیان شیخی جهان و پیروان مکتب "حکمت الهی شیعه" شیخ اوحد، شیخ احمد احسائی بود.

هشت رهبر شیعیان شیخی جهان از ابتدا تا کنون به ترتیب عبارت بوده اند از:

یکم – شیخ اوحد،  حاج شیخ احمد احسائی معروف به "شیخ مرحوم"

دوم – حاج سید کاظم رشتی معروف به "سید مرحوم"

سوم – سرکار آقا حاج محمد کریم خان کرمانی معروف به "آقای اول"

چهارم – سرکار آقا حاج محمد خان کرمانی معروف به "آقای ثانی"

پنجم – سرکار آقا حاج زین العابدین خان کرمانی  معروف به "آقای ثالث"

ششم – سرکار آقا حاج ابوالقاسم خان ابراهیمی معروف به "آقای رابع"

هفتم – سرکار آقا حاج عبدالرضا خان ابراهیمی معروف به "آقای شهید"

هشتم - سرکار آقا حاج سید علی الموسوی معروف به "جناب سید"

شیعیان شیخی هرگز رهبران دینی و مراجع روحانی خود را با عناوینی چون آیت الله العظمی و نظایر آن خطاب نمی کنند، بلکه فقط از عنوان ساده "سرکار آقا" در جلوی نام آنها استفاده می کنند یا به اسمی که شهره هستند می نامند.

فریاد خوزستان این ضایعه عظمی را به تمامی دوستان آل محمد (ص) در طایفه بنی عامر، به ویژه شاخه های آنان در استان خوزستان و شهرستان خرمشهر و کشور همسایه  کویت، همچنین خاندانهای محترم عبدالزهرائی، عامری  و الاربش تسیلت عرض می نماید.