فریاد خوزستان

تپیدنهای دلها ناله شد آهسته آهسته --------- رساتر گر شود این ناله ها فریاد میگردد

سخن هفته : بازسازی خسارتهای جنگ ایران و عراق
نویسنده : س-ع وکیل زاده - ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٩ شهریور ۱۳۸٩
 

 

     روزهای آخر شهریور برای مردم استان خوزستان مانند روزهای اول آن با خاطرات تلخی همراه میباشد . در سوم شهریور ۱۳۲۰ نیروهای دول متفق در جنگ جهانی دوم از زمین و هوا و دریا به کشور ما هجوم آوردند و از اولین نقاطی که به آن وارد شدند استان خوزستان بود . تا سالها پدر بزرگها و مادر بزرگها از آن روزگار و سختی های آن برای فرزندان خود میگفتند . آن روز جنگ بیش از ۳ ساعت طول نکشید و خسارتهای جانی و مالی چندان نبود . اما در ۳۰ شهریور ۱۳۵۹ یعنی ۳۹ سال پس از آن شهریور شوم باردیگر عفریت جنگ ناخواسته دیگری بر میهن ما سایه افکند و اینبار ............


........ به مدت نزدیک ۸ سال تمام این بلای خانمانسوز بر همه مردم ایران و به خصوص بر مردم خوزستان چنان سایه سنگینی انداخت که اکنون با وجود بیش از ۲۰ سال از پایان آن همچنان ما شاهد تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم خسارتهای سنگین مادی و روحی و روانی آن در بخشهای وسیعی از مناطق خوزستان میباشیم .

    جنگ تحمیلی ۸ ساله عراق بر ایران در تمام مناطق کشور آثار ویرانگر خود را برجای گذاشت اما مقایسه آنچه بر خوزستان و خوزستانیان گذشت با آنچه در سایر نقاط میبینیم از زمین تا آسمان است . به آمار و ارقام رسمی اتکا نمیکنیم که متاسفانه این روزها آنقدر با آنها بازی میشود که فرق دروغ و راست آنها از یکدیگر مشکل شده است . به جای آن از همه مردم عزیزکشورمان و خبرنگاران و محققین خارج نشین دعوت میکنیم اگر میخواهند چهره کریه اما واقعی تاثیر جنگ و خسارتهای ناشی از آن را ببینند و مورد بررسی منصفانه قرار دهند سفری کوتاه و چند روزه بطور مستقل و ناشناس به استان مهمان نواز ما داشته باشند و سری به شهرهای خرمشهر ، آبادان ، شادگان و دشت آزادگان بزنند تا بفهمند حقیقت چیست .

    متاسفانه نه در زمان ۸ ساله دولت سازندگی به ریاست هاشمی رفسنجانی و نه در ۲ دوره دولت اصلاحات محمد خاتمی و نه در دوره ۵ ساله دولت محمود احمدی نژاد هیچگاه عزم جدی برای بازسازی و جبران خسارتهای جنگ ایران وعراق وجود نداشته است واین از چهره تکیده مردم شهرها و روستاهای مرزی استان خوزستان که همچنان با بیکاری چند برابر بیش از متوسط کشور و حتی نداشتن آب بهداشتی و سالم برای آشامیدن مواجه هستند به خوبی عیان است .

    چه کنیم که گویا استراتژیستهای نظام به این نتیجه رسیده اند که محکم کردن و امنیت و آبادی مناطق مرزی خوزستان چون در داخل کشور هستند آنقدر از لحاظ دفاعی اهمیت ندارد که استحکام مواضع در جنوب لبنان و سایر نقاط دور دست خارج کشور ! یک اشتباه محاسبه با توجه به مثال عراق و افغانستان اکنون سالهاست اکثر دولتمردان ما را به این نتیجه رسانده است که گویا هر خرج کلانی در مناطق جنگ زده جنوب و غرب کشور در واقع پول هدر دادن و دور ریختن سرمایه است چون این مناطق همچنان در خطر تهدید هجوم دشمنهای فرضی و بالقوه هستند .

   تلاشهای هر از گاه چند نفر خوزستانی مانند رضائی و شمخانی که خود از فرماندهان و افراد تاثیر گذار در جنگ گذشته بودند در مورد بازسازی خوزستان ، چون بسیار انفرادی و پراکنده بود در گذشته که دستشان بیشتر به قدرت بند بود هم به جائی نرسید چه برسد امروز روز که آنها را نیز مسئولان جدید به جائی نمیگیرند .

     قبلا گفته ایم و باز هم میگوئیم که رسیدگی و تلاش برای زدودن آثار برجامانده و خسارتهای ناشی از جنگ عراق علیه ایران در همه زمینه های اقتصادی ، عمرانی ، اجتماعی و روانی و بالاتر از آن توسعه و پیشرفت دادن مناطق و شهرهای مرزی مهمترین سنگر سازی برای جلوگیری از طمع ورزی دشمنان به خاک کشور عزیزمان میباشد . 

    نا امنی ، آشوب و فقر در مناطق مرزی یعنی باز گذاشتن در خانه برای چشم چرانی دشمن به داخل کشورمان . از وقایع سالهای ۵۸ و ۵۹ یعنی ماههای منتهی به آغاز جنگ ۸ ساله درس بگیریم و آن را با وضعیت نیمه دهه ۴۰ تا نیمه دهه ۵۰ شمسی مقایسه کنیم . آن سالها که خرمشهر و آبادان تبدیل به گوهرهای گرانبهای اقتصادی و امنیتی کشور بودند و حتی صدام جرات فکر کردن به تجاوز را هم از دست داده بود چه رسد به اقدام به آن .

     به هوش باشیم ودر آستانه هفته دفاع مقدس تا خیلی دیر نشده به فکر برنامه جامع و قاطعی برای بازسازی و جبران خسارتهای جنگ ایران و عراق در مناطق و شهرهای مرزی جنوب و غرب کشورمان باشیم .